พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๒ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๔
อังคุตตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต
๑๐. อาสวักขยสูตร
[๗๐] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้ อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความสิ้นอาสวะทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการเป็นไฉน คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ย่อมพิจารณาเห็นว่าไม่งามในกาย ๑ มีความสำคัญว่า เป็นของปฏิกูลในอาหาร ๑ มีความสำคัญว่าไม่น่ายินดีในโลกทั้งปวง ๑ พิจารณาเห็นว่าไม่เที่ยงในสังขารทั้งปวง ๑ เข้าไปตั้งมรณสัญญาไว้ในภายใน ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้แล อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความสิ้นไปแห่งอาสวะทั้งหลาย ฯ
จบสูตรที่ ๑๐
จบสัญญาวรรคที่ ๒
-----------------------------------------------------
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. สัญญาสูตรที่ ๑ ๒. สัญญาสูตรที่ ๒ ๓. วัฑฒิสูตรที่ ๑
๔. วัฑฒิสูตรที่ ๒ ๕. สากัจฉสูตร ๖. สาชีวสูตร ๗. อิทธิปาทสูตรที่ ๑
๘. อิทธิปาทสูตรที่ ๒ ๙. นิพพิทาสูตร ๑๐. อาสวักขยสูตร ฯ
๔. วัฑฒิสูตรที่ ๒ ๕. สากัจฉสูตร ๖. สาชีวสูตร ๗. อิทธิปาทสูตรที่ ๑
๘. อิทธิปาทสูตรที่ ๒ ๙. นิพพิทาสูตร ๑๐. อาสวักขยสูตร ฯ
-----------------------------------------------------
