พระศาสดาเมื่อทรงอาศัยพระนครสาวัตถี ประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรงปรารภโอมสวาทสิกขาบท ตรัสพระธรรมเทศนานี้ ดังนี้.

แม้เรื่องทั้งสอง ก็เป็นเช่นเดียวกับเรื่องที่กล่าวไว้แล้ว ในนันทวิสาลชาดก ในหนหลัง (แปลกแต่ว่า) ในชาดกนี้ พระโพธิสัตว์เสวยพระชาติเป็นโคทรงกำลัง ชื่อ สารัมภะ ของพราหมณ์ ผู้หนึ่งในพระนครตักกสิลา พระศาสดาตรัสเรื่องในอดีตนี้แล้ว ครั้นตรัสรู้พระสัมโพธิญาณแล้ว ตรัสพระคาถานี้ว่า :

"พึงเปล่งแต่วาจาดี เท่านั้น ไม่พึงเปล่งวาจาชั่วเลย

การเปล่งวาจาดีสำเร็จประโยชน์ได้

เปล่งวาจาชั่ว ย่อมเดือดร้อน" ดังนี้.

พระศาสดาทรงนำพระธรรมเทศนานี้มาแสดง แล้วทรงประชุมชาดกว่า

พราหมณ์ในครั้งนั้น ได้มาเป็นอานนท์

พราหมณีได้เป็นอุบลวรรณา

ส่วนโคสารัมภะ ได้มาเป็นเรา ตถาคตฉะนี้แล.

จบ สารัมภชาดก