| ขออนุโมทนากับเจ้าของภาพ (Thank you, Image owner) |
|
๑๑. พระธรรมกถึกประกอบด้วยองค์ดังนี้ คือ (๑.) ไม่พึงยกตน (๒.) ไม่ข่มบุคคลเหล่าอื่น (๓.) ไม่พึงกระทบกระทั่งบุคคลเหล่าอื่น (๔.) ไม่กล่าวคุณความดีของตนในที่ชุมนุมชนเพื่อมุ่งลาภผล (๕.) ไม่มีจิตฟุ้งซ่าน กล่าวแต่พอประมาณ มีวัตร ภิกษุผู้เป็นธรรมกถึก พึงเป็นผู้มีปรกติเห็นเนื้อความอันสุขุมละเอียด มีปัญญาเฉลียวฉลาด ประพฤติอ่อนน้อม มีศีลตามเยี่ยงอย่างของพระพุทธเจ้านั้น พึงได้นิพพานไม่ยากเลย (๔๑/๔๓๑ วิสาขปัญจาลีปุตตเถรคาถา) |
|
๑๒. ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ แม้ฟังสัทธรรมอยู่ก็เป็นผู้ไม่ควร เพื่อหยั่งลงสู่นิยาม คือ ความถูกในกุศลธรรม ธรรม ๕ ประการเป็นไฉน คือ (๑) บุคคลย่อมพูดมาก (๒) พูดคำพูดที่ผู้อื่นพูดแล้วมาก (๓) พูดปรารภตน (๔) เป็นผู้มีจิตฟุ้งซ่านฟังธรรม (๕) เป็นผู้มีจิตไม่แน่วแน่มนสิการโดยอุบายไม่แยบคาย (๓๓/๒๕๒ สัทธรรมนิยามสูตร) |
|
๑๓. ดูกรภิกษุทั้งหลาย (๑) พวกภิกษุจักเจริญอนิจจสัญญา อยู่เพียงใด พึงหวังได้ซึ่งความเจริญอย่างเดียว ไม่มีเสื่อมเพียงนั้น (๒) พวกภิกษุจักเจริญอนัตตสัญญา ... (๓) พวกภิกษุจักเจริญอศุภสัญญา ... (๔) พวกภิกษุจักเจริญอาทีนวสัญญา ... (๕) พวกภิกษุจักเจริญปหานสัญญา ... (๖) พวกภิกษุจักเจริญวิราคสัญญา ... (๗) พวกภิกษุจักเจริญนิโรธสัญญา อยู่เพียงใด พึงหวังได้ซึ่งความเจริญอย่างเดียว ไม่มีเสื่อมเพียงนั้น (๑๕/๑๑๙ มหาปรินิพพานสูตร) |
|
๑๔. ดูกรภิกษุทั้งหลาย (๑) พวกภิกษุจักเจริญสติสัมโพชฌงค์ อยู่เพียงใด พึงหวังได้ซึ่งความเจริญอย่างเดียว ไม่มีเสื่อมเพียงนั้น (๒) พวกภิกษุจักเจริญธรรมวิจยสัมโพชฌงค์ ... (๓) พวกภิกษุจักเจริญวิริยสัมโพชฌงค์ ... (๔) พวกภิกษุจักเจริญปีติสัมโพชฌงค์ ... (๕) พวกภิกษุจักเจริญปัสสัทธิสัมโพชฌงค์ ... (๖) พวกภิกษุจักเจริญสมาธิสัมโพชฌงค์ ... (๗) พวกภิกษุจักเจริญอุเบกขาสัมโพชฌงค์ อยู่เพียงใด พึงหวังได้ซึ่งความเจริญอย่างเดียว ไม่มีเสื่อมเพียงนั้น (๑๕/๑๑๘ มหาปรินิพพานสูตร) |
|
๑๕. ดูกรภิกษุทั้งหลาย (๑) พวกภิกษุจักเป็นผู้มีศรัทธา อยู่เพียงใด พึงหวังได้ซึ่งความเจริญอย่างเดียว ไม่มีเสื่อมเพียงนั้น (๒) พวกภิกษุจักเป็นผู้มีใจประกอบด้วยหิริ ... (๓) พวกภิกษุจักเป็นผู้มีโอตตัปปะ ... (๔) พวกภิกษุจักเป็นพหูสูต (๕) พวกภิกษุจักเป็นผู้ปรารภความเพียร ... (๖) พวกภิกษุจักเป็นผู้มีสติตั้งมั่น ... (๗) พวกภิกษุจักเป็นผู้มีปัญญา อยู่เพียงใด พึงหวังได้ซึ่งความเจริญอย่างเดียว ไม่มีเสื่อมเพียงนั้น (๑๕/๑๑๘ มหาปรินิพพานสูตร) |
